Dlaczego akurat węgiel?

Węgiel występuje obficie na Ziemi jak i w kosmosie. Tworzy cztery silne wiązania, które mogą zmieniać swoje formy w trakcie reakcji chemicznych zachodzących w organizmach żywych. Jest najważniejszym elementem życia. Bez niego życie, jakie znamy, nie istniałoby.

Dlaczego węgiel jest podstawą życia? Powodem jest zdolność węgla do tworzenia stabilnych wiązań z wieloma pierwiastkami, w tym z samym sobą. Ta właściwość umożliwia węglowi tworzenie ogromnej różnorodności bardzo dużych i złożonych cząsteczek.

Przyjmijmy że układ okresowy składa się z 118 stałych pierwiastków. Życie musi się
opierać na pierwiastkach które występują w naturze, pierwiastki stworzone przez człowieka odrzucamy.

Pierwiastek tworzący życie musi wiązać się z innymi pierwiastkami, nie pasują tu gazy szlachetne, wodór oraz grupę halogenów, które nie wiążą się dobrze z innymi pierwiastkami – zwykle tworzą pojedyncze wiązania. Natomiast życie składa się z wielu rozbudowanych oraz skomplikowanych wiązań.

Następną grupą pierwiastków, które nie nadają się do tworzenia życia są wszystkie metale. Metale są w stanie tworzyć wiele wiązań, ale tworzą wiązania jonowe. Jak wiadomo wszystkie związki stworzone przez wiązania jonowe są rozpuszczalne w wodzie.

Na koniec odrzucamy azot, z uwagi na trudność rozrywania jego wiązań; tlen wchodzący w reakcje bez większego problemu. Nasz pierwiastek powinien tworzyć silne wiązania – musi mieć dużą energię wiązania, największa z reszty pierwiastków ma węgiel, który pozwala na łączenie się z aż 4 różnymi pierwiastkami. Węgiel to stabilna, reaktywna i wszechstronna podstawa życia.

Życie zbudowane na węglu.

Węgiel jest związkiem organicznym występującym w organizmach żywych. Związki organiczne tworzą komórki i inne struktury organizmów i pozwalają na przeprowadzanie procesów życiowych.

Życie na Ziemi nie byłoby możliwe bez węgla. Częściowo wynika to ze zdolności
węgla do łatwego
tworzenia wiązań z innymi atomami oraz z samym sobą, co zapewnia elastyczność formie i funkcji, jaką mogą przyjmować biocząsteczki, takie jak DNA i RNA, które są niezbędne do określenia cech życia: wzrostu i replikacji. Dlatego cząsteczki węgla są poszukiwane przez wszystkie organizmy, które napędzają złożone cykle węgla we wszystkich żywych systemach.

Dlatego cząsteczki węgla są poszukiwane przez wszystkie organizmy, które napędzają złożone cykle węgla we wszystkich żywych systemach.
Kiedy organizm pobiera cząsteczki organiczne (zawierające węgiel) ze swojego otoczenia, może je wykorzystać do:

-tworzenia energii: rozkładając cząsteczki węgla, uwalniana jest energia, która może napędzać różne procesy komórkowe

-produkcja: zużyte cząsteczki węgla są restrukturyzowane w celu utworzenia pożytecznych biocząsteczek dla organizmu, aby dobrze się rozwijać i rosnąć.

Zasada antropiczna

Zasada wprowadzona do kosmologii w latach 60. XX w. przez amerykańskiego fizyka R.H. Dicke’a, potem rozwinięta głównie przez: B. Cartera, H. Everetta, B.S. De Vitta, J.A. Wheelera; Zasada antropiczna próbuje wytłumaczyć wiele faktów dotyczących Wszechświata tym, że istnieją w nim istoty rozumne, a więc jego obserwatorzy. Mając na względzie konfrontacje wyników obserwacji z ustalonymi teoriami fizyki. Słaba zasada antropiczna głosi: to co spodziewamy się zaobserwować, musi spełniać warunki konieczne dla istnienia nas jako obserwatorów. Silna zasada antropiczna głosi: Wszechświat musi być taki, by na pewnym etapie jego ewolucji powstali w nim obserwatorzy. Silna zasada antropiczna prowadzi do wielu ustaleń dotyczących wartości liczbowych stałych fizycznych, takich jak stała grawitacyjna, stała kosmologiczna, czy stałe struktury oddziaływań elektromagnetycznych, słabych i silnych; zdecydowanie inne wartości tych stałych od znanych z obserwacji prowadziłyby do zniknięcia jednej lub więcej przyczyn, dzięki którym jest możliwe życie biologiczne.