Równanie te zostało sformowane przez tytułowego Drake’a, a dokładnie Franka Donalda Drake’a. Urodził się
28 Maja 1930 roku w Ameryce w stanie Illinois w miejscowości Chicago. Jego historia z astronomią zaczęła się kiedy zapisał się na uniwersytet Cornell, tam zaczął stawiać swoje pierwsze kroki w świecie gwiazd. Po epizodzie w jego życiu gdy służył jako oficer elektronik na ciężkim krążowniku USS Albany postanowił pójść do szkoły podyplomowej na Harvardzie, gdzie studiował radioastronomię. Jego kariera
naukowa pozwala mu pracować w dziedzinach związanych z astronomią oraz astrofizyką. Znany jest również z opracowania równana SETI
używanej w poszukiwaniu transmisji promieni elektromagnetycznych wysyłanych od obcych cywilizacji.

W 1960 roku odbyły się jego pierwsze próby odnalezienia komunikacji pozaziemskiej, efektem tych prac było opracowanie wzoru Drake’a. Wzór ten składa się z kilku prostych założeń które ustalił w kilka godzin, a składa się z: N – liczba cywilizacji pozaziemskich z którymi będzie można się skontaktować

𝑅∗ – Tempo powstawania gwiazd w naszej Galaktyce

𝑓-Odsetek gwiazd, które posiadają układy planetarne

 𝑛 – Średnia planet które znajdują się w optymalnej odległości od gwiazd

 𝑓-Odsetek planet zamieszkiwanych na których występuje lub jest możliwe postanie życia

 𝑓- Odsetek planet na których życie wyewoluuje do form inteligentnych

𝑓 – Odsetek cywilizacji które będą chciały się komunikować z Ziemią

𝐿 – średni czas przez który obcy będą próbować się z nami skomunikować

Wzór ten nie jest perfekcyjny i bazuje na dość prostych założeniach, które według autora wymyślenie ich zajęło około dwie godziny. Jednakże dzięki temu wzorowi można zmniejszyć znaczącą liczbę możliwych planet z uwagi na konkretem wymagania, jakie musi spełniać planeta aby została zaliczona do średniej planet w równaniu. Co ciekawsze są jeszcze inne czynniki które wzór nie uwzględnia, a nawet wyklucza takie jak np.Liczba układów w których znajduję się odpowiednia ilość metali, lub wyklucza istnienie cywilizacji które nie występują w optymalnej dla nas odległości od najbliższej gwiazdy. Uznaje się że najmniejsza liczba możliwych cywilizacji która będą zdolna do
skomunikowania się z nami to 4 natomiast maksymalna liczba to 200 jednakże najpewniejszą liczę jak dotąd jest 36 co pokazuje że mimo niepojętych rozmiarów kosmosu możliwa liczba cywilizacji jest przerażająco mała.

Przez sam fakt iż jak dotąd nie spotkaliśmy żadnej obcej cywilizacji wielu naukowców zdążyło wymyślić dość ciekawe hipotezy takie jak np. hipoteza rzadki ziemi polegająca na uznaniu że życie jest czymś rzadki i nie jest powszechnym zjawiskiem w kosmosie.

Obcy nie dostali jeszcze naszej wiadomości.

Inteligentne cywilizacje anihilują inne, co znacząco ograniczało byewolucję inteligentnych form życia.

Inne cywilizacje nie stosują fal radiowych do komunikacji, możliwe żestosują inną formę przekazu informacji nieznanej człowiekowi.

Odległości między cywilizacjami są zbyt ogromne aby muc się z nimiskomunikować albo napotkać.

Hipoteza „Zoo” polegająca na tym że Ziemia jest celowo odizolowana od reszty obcych cywilizacji.

Inne cywilizacje nadają swoje wiadomości zbyt krótko, albo my szukamy niedokładnie.

Inne cywilizacje jeszcze nie zdążyły powiedzieć na nasze próbykomunikacji.Mimo wielu lat poszukiwań obcych form życia nadal poszukujemy z nadzieją iż pewnego dnia napotkamy inne cywilizacje, a dzięki wzorowi Drake’a możemy być bardziej zmotywowaniu do dalszych poszukiwań i zagłębianiu się dalszych odmętach kosmosu.